İlk kez izleyenler için flamenko

Tek bilette üç sanat

UNESCO, flamenkonun ses, dans ve enstrümantal icrayı birleştiren bir sanat formu olduğunu ve İspanyolların buna cante, baile ve toque dediğini belirtiyor. Güney Endülüs bu sanatın kalbidir ve UNESCO 2010 yılında flamenkoyu insanlığın somut olmayan kültürel mirası listesine dahil etmiştir. Cante genellikle oturarak ve yedek vokalistler olmadan söylenir; sözleri kısa ve sadedir.

Nereden geldiği

Flamenko, İspanya'nın güneyinde doğdu ve UNESCO'nun gelişiminde temel bir rol atfettiği Gitano, yani Roman topluluğuyla yakından bağlantılıdır. Aileler, hanedanlar, sosyal gruplar ve flamenko kulüpleri aracılığıyla nesilden nesile aktarılır. Onunla sahnede olduğu kadar festivallerde ve özel partilerde de karşılaşırsınız; bu yüzden bir gösteri, bir resitalden çok bir kutlama gibi hissettirebilir.

Şarkıcı

Flamenko'nun vokal yönü olan cante, kadın ve erkekler tarafından söylenir. UNESCO, duygularının keder ve trajediden neşe ve korkuya uzandığını, samimi ve etkileyici sözlerle ifade edildiğini belirtir. Her kelimeyi anlamak şart değildir: duyguyu ses taşır; gitar ve dansçı da ona karşılık verir.

Erkekler ve kadınlar bunu nasıl dans eder

UNESCO, tekniğin karmaşık olduğunu ve icracının kadın ya da erkek olmasına göre farklılık gösterdiğini belirtiyor: erkeklerde ayakların daha yoğun kullanımı, kadınlarda ise daha nazik ve duyusal hareketler. Pratikte modern flamenko, her iki cinsiyet için de mutlak bir hassasiyetle icra edilen şimşek hızında ayak oyunlarına ağırlık veriyor.

Saf, klasik ve modern

Saf flamenko, Gitano köklerine en yakın tarz olup genellikle solo dans edilir ve sabit bir koreografiye değil, doğaçlama bir yapıyı şekillendiren ipuçları ve nidalar üzerine kuruludur. İspanyol dans topluluklarının en çok sahnelediği tarz olan klasik flamenko, uzun kollarla gururla dimdik dans edilir. Modern flamenko yıllarca çalışma gerektirir. Tek bir gösteri üçünü de harmanlayabilir.

Gitar

Gitar ya da toque, uzun zamandır bir şarkıcıya eşlik etme gibi ilk görevini aşmıştır. Bir gitarist, tellere vurarak ve ses tahtasına dokunarak ritmi belirler ve solo çalabilir. Diğer enstrümanlar olarak kastanyetler, el çırpma ve ayak vurma da eşlik eder.

Palmas ve compás

Compás, bir parçayı bir arada tutan ritim kalıbıdır. Gitarist olmadığında el çırpma, yani palmas ya da masaya vurulan parmak eklemleriyle taşınır. Amblem niteliğindeki stil olan Bulerías, belirli vuruşları vurgulayan on iki vuruşluk bir döngüde ilerler ve palmas bu döngü boyunca altışarlı gruplar halinde çalınır.

Zeminin çığlıkları

“Olè” gibi nidalarla dansçılar coşkuyla teşvik edilir; gitar, el çırpmaları ve ayak sesleri birbirine karşılık verir. Dansçılar zapateado adı verilen güçlü ayak hareketleri kullanır ve kastanyet, şal ile yelpaze gibi aksesuarlardan yararlanabilir; nitekim dansın birçok fotoğrafında kırmızı bir yelpaze görülür.

Sevillanas, festivalin kardeşi

Sevillanas, Sevilla ve çevresine özgü; fuarlarda ve festivallerde her yaştan çiftin icra ettiği bir halk müziği ve dansıdır. Müzikal yapısı sınırlıdır ve flamenko öğrenenler genellikle bunlarla başlar. Bir gösteride sevillanas bölümü varsa, bu programdaki en şenlikli üsluptur.

Bir atın yanında dans eden bir dansçı

El Ranchito'da flamenko bir at gösterisinin parçasıdır. Bilet, flamenko dansçısı ile at arasındaki bir dansı öne çıkarır ve akşam yemeği seçeneği bir restoranda ayrı bir flamenko gösterisiyle devam eder. Binicilik bölümünde küçük bir salonun samimiyetinden çok bir arena gösterisi bekleyin.

Sonraki: Torremolinos at gösterisi anlatıldı

Neler dinlemeli

Önce sesi dinleyin, sonra gitarı, ardından alkışları. Dansçının nerede durduğuna ve ayaklar geri dönmeden önce salonun nasıl sessizliğe gömüldüğüne dikkat edin. İspanyolca bilmenize gerek yok: ritim, ayak hareketleri ve sessizlikler anlamı taşır; gösterideki ev sahipleri İngilizce, İspanyolca, Almanca ve Fransızca konuşuyor.