Endülüs atı, tüm yönleriyle

Tek cins, iki isim

Andalusian, aynı zamanda Pura Raza Española ya da kısaca PRE olarak da adlandırılır; İngilizcede bu isim Pure Spanish Horse (Saf İspanyol Atı) olarak karşılık bulur. Soy kütüğünü tutan İspanyol derneği İspanyolca adı tercih ederken, dünyanın büyük bölümü Andalusian der ve çoğu yerde bu iki terim aynı ırkı ifade eder. İspanya Tarım Bakanlığı, 1972'de kurulan bu derneği dünyanın her yerindeki yetiştiriciler ve sahipler için yetkili kuruluş olarak tanır. Hangi adı kullanan bir gösteri programı okursanız okuyun, aynı tür atı anlatıyordur. Her iki durumda da söz konusu olan aynı hayvandır.

Bir bölgenin adını taşıyor

İsmi, cinsin geliştiği İspanya'nın güney bölgesi Endülüs'ten gelir ve ataları İspanya ile Portekiz'deki İber Yarımadası'nın atlarıdır. Portekiz'in Lusitano cinsinin yakın akrabasıdır. Ayrı bir cins olarak statüsü 15. yüzyıla kadar uzanır ve yapısı o zamandan beri çok az değişmiştir. Mağara resimleri, cinsin var olmasından on binlerce yıl önce İber Yarımadası'nda atların yaşadığını göstermektedir.

Krallara ve süvarilere layık bir at

Tarihi boyunca bu cins, bir savaş atı olarak ve soylular tarafından çok değer görmüştür. İspanya atları bir diplomasi aracı olarak kullanmış, Avrupa'nın dört bir yanındaki krallar İspanyol atlarına binmiş ve onlara sahip olmuştur. I. Francis'ten XVI. Louis'ye kadar her Fransız hükümdarı, İspanyol tipi atlar üzerinde binicilik portreleri yaptırmıştır. Bu cins aynı zamanda Avrupa'nın pek çok sıcakkanlı atı da dahil olmak üzere diğer ırkları da şekillendirmiş ve Amerika kıtasındaki binek ırklarına kanını vermiştir.

Keşişler ve soylu soylar

Avrupa tarihinin en eski yazılı soyağaçlarından bazıları, 13. yüzyıldan itibaren Kartuziyen rahipleri tarafından tutulmuştur, çünkü rahipler okuma yazma biliyordu. Irk içindeki bir kol olan Kartuziyen, birçok yetiştirici tarafından en saf varyete olarak kabul edilir. Bu iddia yetiştiricilerin inancına dayanır; zira bunu destekleyen hiçbir genetik kanıt bilinmemektedir, ancak bu kol ayrı kalmayı sürdürmekte ve bazı alıcılar tarafından tercih edilmektedir.

Kıl payı bir tehlike ve toparlanma

19. yüzyıldaki savaşlar, hastalıklar ve melezleme sürüleri ciddi biçimde azalttı ve sayılar 20. yüzyılın başlarına kadar düşük kaldı. Savaş zamanlarında atlar çalındı veya el konuldu; bir sürü, işgalci ordulardan saklandı ve daha sonra cinsin yenilenmesinde kullanıldı. İspanya'dan ihracat 1960'lara kadar kısıtlandı ve o zamandan beri cins dünya çapında yayıldı, ancak nüfusu hâlâ nispeten küçük.

Nasıl göründüğü ve hareket ettiği

Endülüs atları güçlü yapılı, toplu ama zarif, uzun ve geniş boyunlu, kısa sırtlı, uzun ve gür yele ile kuyrukludur. En yaygın don rengi kır olmakla birlikte doru ve diğer renkler de görülür. Hareketleri uzun, yüksek, ritmik ve uyumlu olarak tanımlanır. Çeviklikleri ve toplanma ile arka ayaklar üzerinde dönüş gibi zor hareketleri hızla öğrenmeleriyle bilinirler.

Mizaç

Endülüslüler zeki, hassas ve uysal olarak tanımlanır. Onlara saygıyla davranıldığında hızla öğrenir, duyarlı ve işbirlikçi olurlar. Bu bileşim, atın seyirciye, müziğe ve bir dansçıya yakın çalıştığı ve binicinin işaretlerinin küçük ve sakin kalması gereken bir gösteride büyük önem taşır. Seyirci sadece birkaç metre uzaktayken, sakin mizaç en az atletik yetenek kadar önemlidir.

Neden arenaya uygun

Toplanmış, yüksek hareketleri kolayca benimseyen bir at, hem dresaja hem de kovboy tarzı biniciliğe aynı derecede uygundur. Tarihsel olarak Endülüs atı klasik dresaj, araba çekme, boğa güreşi ve hayvan gütme işlerinde hizmet vermiş, bugün ise dresaj, engel atlama ve araba çekme dallarında da görülmektedir. Torremolinos'taki gibi bir gösteride, her atın hangi cinsten olduğunu onaylayacak olan kişi organizatördür.

İşaretleri fark etmek

Kavisli boynu, gür yele ve kuyruğu, yüksek ve yuvarlak adımları ve sakin bakışı arayın. Binicilerin attan ne istediğini bilmek istiyorsanız, doma vaquera ve yüksek okul biniciliği rehberi bu terminolojiyi açıklıyor.

Sonraki: Doma vaquera ve alta escuela