Het Andalusische paard, uitgelegd

Eén ras, twee namen

De Andalusische wordt ook wel de Pura Raza Española genoemd, ofwel PRE, wat in het Engels wordt weergegeven als het Pure Spaanse Paard. De Spaanse vereniging die het stamboek bijhoudt, verkiest de Spaanse naam, terwijl een groot deel van de wereld Andalusisch zegt, en op de meeste plaatsen verwijzen beide termen naar hetzelfde ras. Het Spaanse ministerie van Landbouw erkent die vereniging, opgericht in 1972, als het orgaan voor fokkers en eigenaren overal ter wereld. Als u een showprogramma leest waarin een van beide namen wordt gebruikt, wordt hetzelfde soort paard beschreven. Hoe dan ook, het paard is hetzelfde dier.

Vernoemd naar een regio

De naam komt van Andalusië, de Zuid-Spaanse regio waar het ras zich ontwikkelde, en zijn voorouders zijn de paarden van het Iberisch Schiereiland, in Spanje en Portugal. Het is een nauwe verwant van de Portugese Lusitano. Zijn status als apart ras gaat terug tot de 15e eeuw, en zijn bouw is sindsdien nauwelijks veranderd. Grottekeningen tonen paarden die tienduizenden jaren geleden op het Iberisch Schiereiland leefden, lang voordat het ras bestond.

Een paard voor koningen en cavalerie

Doorheen zijn geschiedenis werd het ras gewaardeerd als oorlogspaard en door de adel. Spanje gebruikte paarden als diplomatiek middel, en koningen in heel Europa reden en bezaten Spaanse paarden. Elke Franse monarch van Frans I tot Lodewijk XVI liet ruiterportretten maken op paarden van het Spaanse type. Het ras vormde ook andere rassen, waaronder vele warmbloeden van Europa, en gaf zijn bloed aan rijpaardrassen in de Amerika's.

De monniken en de stambomen

Enkele van de vroegste geschreven stambomen in de Europese geschiedenis werden bijgehouden door kartuizer monniken, vanaf de 13e eeuw, omdat monniken konden lezen en schrijven. Een lijn binnen het ras, de Carthusian, wordt door veel fokkers als de zuiverste beschouwd. Die bewering berust op het geloof van fokkers, aangezien er geen genetisch bewijs voor bekend is, maar de lijn blijft apart en wordt door sommige kopers verkozen.

Een close call en een herstel

In de oorlogen van de 19e eeuw deden oorlog, ziekte en kruisingen de kuddes sterk afnemen, en de aantallen bleven laag tot in het begin van de 20e eeuw. Paarden werden in oorlogstijd gestolen of opgevorderd, en één kudde werd verborgen gehouden voor invallende legers en later gebruikt om het ras te vernieuwen. De export uit Spanje was beperkt tot de jaren 1960, en sindsdien heeft het ras zich wereldwijd verspreid, hoewel het een relatief kleine populatie blijft.

Hoe het eruitziet en beweegt

Andalusische paarden zijn stevig gebouwd, compact maar elegant, met een lange brede hals, een korte rug en lange, dikke manen en staarten. Schimmel is de meest voorkomende vachtkleur, hoewel bruin en andere ook voorkomen. Hun beweging wordt beschreven als ruim, verheven, ritmisch en harmonieus. Ze staan bekend om hun behendigheid en om het snel aanleren van moeilijke bewegingen, zoals verzameling en wendingen op de achterhand.

Temperament

Andalusiërs worden beschreven als intelligent, gevoelig en volgzaam. Wanneer ze met respect worden behandeld, leren ze snel, reageren ze alert en werken ze graag mee. Die combinatie is van belang in een show, waar een paard dicht bij het publiek, muziek en een danseres werkt, en waar de signalen van de ruiter klein en kalm moeten blijven. Een kalm temperament is net zo belangrijk als atletisch vermogen wanneer het publiek op enkele meters afstand staat.

Waarom het paard geschikt is voor de piste

Een paard dat verzamelde, verheven bewegingen moeiteloos oppakt, is even geschikt voor dressuur als voor cowboyrijden. Historisch diende de Andalusiër in de klassieke dressuur, het mennen, het stierenvechten en het hoeden van vee, en vandaag verschijnt hij ook in de dressuur, het springen en het mennen. Bij een show zoals die in Torremolinos is het de organisator die bevestigt welk ras elk paard is.

Herken de kenmerken

Let op de gewelfde hals, de dikke manen en staart, de hoge, ronde stappen en het kalme oog. Wil je weten wat de ruiters van het paard vragen, dan legt de gids over doma vaquera en haute école het vocabulaire uit.

Lees verder: Doma vaquera en alta escuela